Sunday, October 22, 2017

Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο π. Β. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΒΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΟΣΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ



Ο ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ ΚΑΙ Ο π. Β. ΒΟΛΟΥΔΑΚΗΣ ΒΑΖΟΥΝ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΟΣΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ 

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ιδού τι λέγει για τις αντιδράσεις εναντίον της Συνόδου της Κρήτης ο συνειδητός Oικουμενιστής Σεβ. Μεσσηνίας κ. Σαββάτος:

“Δέν θά ἦταν ἐπίσης ὑπερβολή νά εἰπωθεῖ ὅτι τελικά ἡ ὑπόθεση τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου διασώζεται στήν ἐπικαιρότητα χάρις στην κριτική, τήν ὁποία ἀσκοῦν οἱ λεγόμενοι φονταμενταλιστικοί κύκλοι, οἱ ὁποῖοι δέν προβάλλουν μία ἐποικοδομητική κριτική, ἡ ὁποία εἶναι θεμιτή, ἀλλά προσπαθοῦν νά ἀποδομήσουν τόν συνοδικό χαρακτήρα της, χαρακτηρίζοντάς την ὡς ληστρική ἤ προσύνοδο, καί νά ἀποδυναμώσουν τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας ἀπαξιώνοντας συγχρόνως τόν συνοδικό θεσμό, μέ πρώτιστη ἐπιδίωξη τήν ἀμφισβήτηση τοῦ σημαντικοῦ, τοῦ συντονιστικοῦ καί τοῦ οὐσιαστικοῦ ρόλου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὡς τοῦ Πρώτου στή διακονία τῆς ἑνότητας τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας.»

Τα ίδια, όμως, δυστυχώς λέγει -εν πολλοίς- και ο π. Β. Βολουδάκης στο άρθρο του “Η περιλάλητος Σύνοδος της Κρήτης απέθανε και ετάφη!”.

Και οι δύο κακόδοξοι κληρικοί θέλουν να παρουσιάσουν τη Σύνοδο της Κρήτης ως κάτι που έληξε. “Απέθανε και ετάφη”, λέγει ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης. “Μην ασχολείστε μαζί της. Σε επτά χρόνια θα ξεχαστεί.” 

“Η Σύνοδος καθιερώθηκε στη συνείδηση της Εκκλησίας και καμία αντίδραση για τις αποφάσεις της δεν είναι νόμιμη”, απεφάνθη ο Σεβ. Μεσσηνίας κ. Σαββάτος.

Σε απλά Ελληνικά! Και οι δύο κακόδοξοι κληρικοί θέλουν -ο καθένας για τους δικούς του λόγους-, να εξωθήσουν τους παραδοσιακούς πιστούς να σταματήσουν να αντιδρούν για τις κακόδοξες αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης. Ο μεν κ. Σαββάτος για να προχωρήσει το σχέδιο του Οικουμενισμού ανενόχλητο, ο δε σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης για να μπορέσει να εκτρέψει τον αντιοικουμενιστικό αγώνα και να τον μετατρέψει σε αγώνα εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου σαν θεσμού. 

Προπαντός για να σφετεριστεί τις ψήφους των χριστιανών υπέρ του Μακρακιστικού και Παποκαισαρικού κόμματος “Κοινωνία” που ίδρυσε και καθοδηγεί από τα παρασκήνια, κατά δεινή παράβαση των Ιερών Κανόνων, με πρόσχημα την πολεμική εναντίον της Μασωνίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο σεβαστός π. Βασίλειος Βολουδάκης συμφωνεί με τους Οικουμενιστές και καρφώνει πισώπλατα τον αντιοικουμενιστικό αγώνα. Ποιος ξεχνά λ.χ. ότι επιτέθηκε εναντίον των παραδοσιακών ιεραρχών και πιστών, που αναγνωρίζουν τις Συνόδους που δικαίωσαν τον Μέγα Φώτιο και τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά σαν Οικουμενικές, όπως ακριβώς κάνουν οι Οικουμενιστές; Ποιος δεν αγανακτεί με τις αήθεις επιθέσεις του σεβαστού π. Β. Βολουδάκη εναντίον του αρχηγού του αντιοικουμενιστικού αγώνα π. Θεόδωρου Ζήση;

Σε κάθε περίπτωση και οι δύο κακόδοξοι κληρικοί βρίσκονται στο έσχατο όριο ανυποληψίας στη συνείδηση των πιστών γι’ αυτό και η προτροπή τους να τερματιστεί η πολεμική για τις κακόδοξες αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης πέφτει στο κενό.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΤΣΙΠΡΑ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΑΘΕΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε, στη “Ρομφαία”, το ακόλουθο άρθρο του κ. Πολυγένη:
“Τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής επισκέφθηκε τις ημέρες αυτές, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Αλέξης Τσίπρας.
Σύμφωνα με πληροφορίες ο Έλληνας Πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, δεν είχε καμία συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Δημήτριο.
Το εν λόγω γεγονός ίσως να συμβαίνει για πρώτη φορά, δηλαδή Έλληνας Πρωθυπουργός να επισκέπτεται την Αμερική και να μην έχει στο πρόγραμμά του συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο.
Είναι πραγματικά απορίας άξιον γιατί ο Πρωθυπουργός δεν συναντήθηκε με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, σε μια χρονική στιγμή που ο κ. Δημήτριος διανύει δύσκολες ώρες μετά τα δημοσιεύματα για οικονομικές ατασθαλίες και έλλειμα εκατομμύριων στα ταμεία της Αρχιεπισκοπής.
Το Φανάρι από την πλευρά του είδε το γεγονός με σκεπτικισμό, ενώ Ιεράρχης του Θρόνου μιλώντας στην Romfea.gr ανέφερε: "Μας προβλημάτισε έντονα ότι ο Πρωθυπουργός δεν είδε τον Αρχιεπίσκοπο, αλλά και κανένας Υπουργός από την συνοδεία του".
Μήπως τελικά ο Πρωθυπουργός γνωρίζει μελλοντικές εξελίξεις; Τι άλλαξε στην στάση του Αλέξη Τσίπρα από την επίσκεψη που είχε με τον κ. Δημήτριο τον Οκτώβριο του 2015; 
Το μέλλον θα δείξει...”
Δεν ξέρουμε -φυσικά- ποιος είναι ο πραγματικός λόγος που δεν συναντήθηκε ο πρωθυπουργός με τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο. Αυτό που ξέρουμε, πάντως, είναι ότι ο κ. Τσίπρας κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στις ΗΠΑ δεν σταμάτησε στη Νέα Υόρκη, έδρα του Αρχιεπισκόπου Αμερικής.
Είναι δε απολύτως προς τιμή του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου επειδή δεν πήγε στο Σικάγο ή στην Ουάσιγκτων για να συναντηθεί με τον άθεο, εθνομειοδότη και Εκκλησιομάχο Τσίπρα.
Καμία απολύτως τιμή δεν περιποιεί σε κάποιο η συνάντηση με τον πιο ανίκανο και επικίνδυνο πρωθυπουργό της Ιστορίας της Ελλάδος.
Αν ο Σεβασμιώτατος συνειδητά απέφυγε συνάντηση με τον πρωθυπουργό του αξίζει κάθε έπαινος, τιμή και σεβασμός.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟΥ


ΣΕ ΠΑΠΙΚΟ ΝΑΟ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΑΝΩΝ.

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΟΤΙ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΙΚΑΝΟΥΣ ΣΑΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΟΠΩΣ Η ΚΑΚΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΕΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΜΕ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΕ ΝΑΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ Ο ΑΓΟΝΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΣΜΟΥ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΛΕΓΟΜΕΝΟΥ "ΛΑΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ".

ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ π. Γ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ ΣΤΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘ. ΒΑΣ. ΤΣΙΓΚΟΥ


ΣΧΟΛΙΟ ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ π. Γ. ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ ΣΤΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΘ. ΒΑΣ. ΤΣΙΓΚΟΥ

Του ιστολογίου “Κατάνυξις”
=====

Ως «Κατάνυξις», στις 18 Οκτωβρίου 2017, δημοσιεύσαμε ενδιαφέρουσα βιβλιοκρισία του πρωτοπρεσβυτέρου Καθηγητού π. Γεωργίου Μεταλληνού με τον τίτλο Πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός, Κριτική αξιόλογου συγγράμματος Δογματικής για το νέο βιβλίο του Καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Βασιλείου Τσίγκου, με τίτλο «Δογματική τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας». 

Συμφωνούμε με τις εκτιμήσεις και την αξιολόγηση του π. Γεωργίου, περί του ότι το νέο αυτό έργο συνεχίζει την πατερική γραμμή του δογματολόγου αειμνήστου πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Ρωμανίδη. Μας επισημάνθηκε όμως από αναγνώστες του ιστολογίου μας ότι υπάρχει θετική αναφορά του συγγραφέως στη λεγομένη «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Κρήτης», παρόμοια με αυτήν που διατύπωσε στην Ιεραρχία του Νοεμβρίου του 2016 ο Μητροπολίτης Σερρών κ. Θεολόγος ως εισηγητής, όπως και το απαράδεκτο κείμενο της Ιεράς Συνόδου «Προς τον Λαό» (Ιανουάριος 2017). 

Η ψευδοσύνοδος όμως της Κρήτης δέχθηκε οξύτατη κριτική και δεν γίνεται αποδεκτή από την συνείδηση του πληρώματος της Εκκλησίας και από τέσσερις αυτοκέφαλες Εκκλησίες που δεν έλαβαν μέρος σ΄ αυτήν για πολύ σοβαρούς ιεροκανονικούς και δογματικούς λόγους τους οποίους ανέπτυξαν άλλοι καθηγητές Θεολογικών Σχολών και λόγιοι Ιεράρχες. 

Η επιστημονική δεοντολογία επιβάλλει τουλάχιστον μια ουδέτερη αναφορά στην κριτική που υπέστησαν και υφίστανται οι αποφάσεις της «Συνόδου», οι οποίες οδήγησαν αρκετούς κληρικούς και μοναχούς να διακόψουν την κοινωνία με  επισκόπους που υπέγραψαν ή υποστηρίζουν τις αποφάσεις της. Η εκτίμηση του συγγραφέα και η συμπληρωματική παρατήρηση του π. Γεωργίου, που σημαίνουν αποδοχή και όχι απόρριψη της «Συνόδου»δεν μας βρίσκουν σύμφωνους, διότι αποδέχονται τα κείμενα της «Συνόδου» και απλώς θεωρούν ότι πρέπει να γίνουν «ἀντικείμενο ἐμβαθύνσεως, κριτικῆς ἀποτιμήσεως καί περαιτέρω μελέτης» και όχι απορρίψεως και καταδίκης, καθώς εισάγουν την παναίρεση του Οικουμενισμού στον χώρο της Εκκλησίας και διατυπώνουν νέα αιρετική εκκλησιολογία. 

Ο π. Γεώργιος άλλωστε ως μέλος της «Συνάξεως Κληρικών και Μοναχών» συνυπέγραψε δύο κείμενα όπου λέγεται ότι δεν αποδεχόμαστε τήν «Σύνοδο» της Κρήτης, «διότι εἶναι ξένη πρός τήν Ἀποστολική καί Συνοδική Παράδοση καί πρός τήν Ἁγιοπνευματική ἐμπειρία καί διδασκαλία ὅλων τῶν Ἁγίων, παλαιῶν καί νέων». 

ΑΠΟΚΛΙΣΗ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΣΤ΄


ΑΠΟΚΛΙΣΗ ΜΟΝΑΧΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ

ΣΤ΄

Τί λέγει ὁ Ὅσιος Θεόδωρος ο Στουδίτης

Του Πρωτοπρεσβύτερου Άγγελου Αγγελακόπουλου
=====

"Διότι, ποιό εἶναι τό ὄφελος ἀπό τό νά περιποιούμαστε ἀψύχους ναούς, τήν στιγμή κατά τήν ὁποία ἐμεῖς καταστραφήκαμε, πού εἴμαστε καί ὀνομαζόμαστε ναός τοῦ Θεοῦ; Οὔτε ἡ εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, οὔτε τῆς Θεοτόκου, οὔτε κανενός Ἁγίου κινδυνεύουν νά πάθουν τίποτε, διότι διαμένουν μέσα σ’αὐτές ὡς πρωτότυπα. 

Ἀντιθέτως, καταστρέφονται ψυχικά ὅσοι νομίζουν ὅτι τίς ἀφανίζουν, ἀλλά καί ὅσοι - γιά νά φυλάξουν δῆθεν τίς εἰκόνες - ἀποφεύγουν τήν ὁμολογία καί τήν ἐπακόλουθη κακοπάθεια. Ἀλοίμονο! Ἄλλοι πεθαίνουν, ἄλλοι ἐξορίζονται, ἄλλοι μαστιγώνονται, ἄλλοι φυλακίζονται, τά ὄρη, οἱ ἔρημοι, τά βράχια καί τά σπήλαια φιλοξενοῦν τούς μακαρίους διωγμένους, καί ἐμεῖς, μένοντας στά μοναστήρια μας, νά νομίζουμε ὅτι δέν θά πάθουμε κανένα κακό; Καθόλου»[14]!

Τέλος, σέ ἐπιστολή του πρός πρεσβύτερο, πού ὑπέγραψε, ὁ ἱερός Πατήρ λέγει: «Ἄν ἰσχυρίζεσαι ὅτι, ὑπογράφοντας, ἔκραζες ὅτι προσκυνᾶς τίς ἅγιες εἰκόνες, συγχώρησέ με, ἀδελφέ, ἀλλά καί ὁ Πιλάτος, ἀθωώνοντας μέ τό στόμα τόν ἑαυτό του ἀπό τήν σφαγή τοῦ Χριστοῦ, μέ τόν κάλαμο κύρωσε τόν θάνατο»[15].

Εὐχή καί προσευχή μας εἶναι οἱ Πανοσιολογιώτατοι Καθηγούμενοι νά ἀκούσουν, ὄχι τά δικά μας λόγια, ἀλλά τά λόγια τοῦ Ὁσίου Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου˙ νά συνειδητοποιήσουν τό μέγα πλῆγμα, πού ἀτυχῶς ἐπέφεραν στό Σῶμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καί δή στό Περιβόλι τῆς Παναγίας, τό Ἁγιώνυμο Ὄρος˙ νά μετανοήσουν ἐμπράκτως˙ νά ἀνακαλέσουν τήν συγκατάθεσή  τους˙ νά ἀποσύρουν τό ἁγιορείτικο μήνυμα τῆς 30ης Ἰουνίου 2017˙ νά προβοῦν στήν σύνταξη καί κυκλοφόρηση ἑνός ὄντως ὀρθοδόξου καί ὁμολογιακοῦ κειμένου, ὅπου θά δηλώνεται ἡ πλήρης ἀντίθεσή τους στόν Οἰκουμενισμό καί τήν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης˙ καί τέλος, νά ἐφαρμόσουν τό ἱεροκανονικό δικαίωμα, πού παρέχεται ἀπό τόν 15ο Ἱερό Κανόνα τῆς ΑΒ΄ Συνόδου[16], τῆς παύσεως τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ οἰκείου Ἐπισκόπου τους, τοῦ αἱρετίζοντος Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, μιμούμενοι τούς παλαιοῦς Ἁγιορεῖτες Πατέρες, πού διέκοψαν τήν μνημόνευση τοῦ μεγάλου οἰκουμενιστοῦ καί μασόνου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κυροῦ Ἀθηναγόρα. Μόνο μέ τίς ἀνωτέρω τολμηρές καί θεάρεστες ἀποφάσεις θά κατορθώσουν, μέ τήν χάρη τῆς Κυρίας Θεοτόκου, νά ἐπαναφέρουν καί νά ἐξυψώσουν καί πάλι τό κῦρος καί τήν αἴγλη τοῦ Ἁγιωνύμου Ἄθω.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:    

[1] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Βίβλος Βαρσανουφίου καί Ἰωάννου, ἀπόκρισις χδ΄, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 1997, σ. 287.
[2] ΟΣΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ ΑΣΚΗΤΗΣ, Ἀντιβολή πρός σχολαστικόν, P.G. 65, 1076B.
[3] Ὁ Ἠγούμενος τῆς Μονῆς Σταυρονικήτα Τύχων στήν ἀντιπροσωπεία τοῦ Οἰκ. Πατριαρχείου στήν Πανορθόδοξη Σύνοδο, http://www.amen.gr/article/o-igoumenos-tis-monis-stavronikita-tyxon-stin-adiprosopeia-tou-oikpatriarxeiou-stin-panorthodoksi-synodo
[4] Ἠγούμενος Ἱ. Μ. Σταυρονικήτα: Ναί στούς θεολογικούς διαλόγους, ἀλλά…., 3-8-2017, http://www.katanixis.gr/2017/08/blog-post_73.html
[5] Ἡ εἰσήγηση τῆς Ἱεροκοινοτικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἐπί τῶν τελικῶν κειμένων τῆς Μεγάλης Συνόδου, 26-11-2016, http://thriskeftika.blogspot.gr/2017/01/blog-post_23.html
[6] Ἅγιον Ὄρος γιά Μεγάλη Σύνοδο: ''Δέν ὑπάρχει λόγος ταραχῆς'', 30-6-2017, http://www.romfea.gr/agioritika-nea/15666-agion-oros-gia-megali-sunodo-den-uparxei-logos-taraxis
[7] Πράξ. 4, 19.
[8] Πράξ. 5, 29.
[9] Ψαλμ. 118, 46.
[10] Ψαλμ. 39, 10.
[11] Β΄ Κορ. 6, 3.
[12] ΟΣΙΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΤΟΥΔΙΤΗΣ, Ἐπιστολή β΄, βιβλίο β΄, PG 99, 1120B-1121A.
[13] Τοῦ ἰδίου, Ἐπιστολή πθ΄, βιβλίο β΄, PG 99, 1337A-C.
[14] Τοῦ ἰδίου, Ἐπιστολή ρστ΄, βιβλίο β΄, PG 99, 1364D-1364B.
[15] Τοῦ ἰδίου, Ἐπιστολή στ΄, βιβλίο β΄, PG 99, 1128D. Σχ. βλ. Οἱ ἀγῶνες τῶν μοναχῶν ὑπέρ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἔκδ. Ἱ. Μ. Ὁσίου Γρηγορίου, Ἅγιον Ὄρος 2003, σσ. 343, 345, 347-350.
[16] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 2003, σσ. 358.

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ


ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ ΙΕ΄


ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΙΑΣ ΕΙΣΗΓΗΣΗΣ

ΙΕ΄

Του π. Φώτιου Βεζύνια
=====

Διαβάζουμε στην συνέχεια της εισηγήσεως: «..Θά ἀναφερθῶ σέ ὁρισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα: α) Ἐνῶ τό γεγονός τῶν μικτῶν γάμων γιά ὁρισμένες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες εἶναι μιά πραγματικότητα, δέν μπορεῖ νά ἑρμηνευθεῖ διαφορετικά ἡ ἔντονη ἀντίδραση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Γεωργίας νά μην κατοχυρωθεῖ στό ἀντίστοιχο Συνοδικό Κείμενο, ὡς δυνατότητα τουλάχιστον, ἡ «κατ᾿ οἰκονομίαν» τέλεση μικτῶν γάμων, ὅταν γιά πολλές Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες εἶναι ὄχι μόνο ἀπαίτηση ἀλλά καί ἀναγκαιότητα πού ἀπηχεῖται στήν καθημερινή τους πρακτική. Ὁ φόβος τῶν Ἐκκλησιῶν πού ἀντιδροῦν σ᾿ αὐτούς τούς μικτούς γάμους μέ ἑτερόδοξους,ὑποκρύπτει τό φοβικό σύνδρομο τῆς δῆθεν ἀλλοίωσης τῆς ὀρθόδοξης χριστιανικῆς οἰκογένειας ὡς προτύπου καί τῆς ἐθνικῆς Ὀρθοδοξίας τῆς χώρας τους, ὅμως ξεχνοῦν ὅτι μέ μιά τέτοιου εἴδους ξενοφοβική ποιμαντική καί μέ ἀποκλεισμούς δέν θεραπεύεται τό ὅλο ζήτημα.»

Για να δούμε λοιπόν που βρίσκεται η Αλήθεια. Λέγει το επίσημο κείμενο της εν Κολυμπαρίω συνόδου:

« ….. Περί των μικτών γάμων Ορθοδόξων μεθ’ ετεροδόξων και μη Χριστιανών ήχθη εις την απόφασιν, όπως ο γάμος Ορθοδόξων μεθ’ ετεροδόξων κωλύεται κατά κανονικήν ακρίβειαν (κανών 72 της Πενθέκτης εν Τρούλλω Συνόδου).

Η δυνατότης εφαρμογής της εκκλησιαστικής οικονομίας ως προς τα κωλύματα γάμου δέον όπως να αντιμετωπίζεται υπό της Ιεράς Συνόδου εκάστης αυτοκεφάλου Ορθοδόξου Εκκλησίας, συμφώνως προς τας αρχάς των ιερών κανόνων, εν πνεύματι ποιμαντικής διακρίσεως, επί τω σκοπώ της σωτηρίας του ανθρώπου.»

Αυτή η αναφερομένη δυνατότητα από πού εκπηγάζει;. Υπάρχει ο κανών 72 της Πενθέκτης εν Τρούλλω Συνόδου ο οποίος λέγει αυτολεξεί: «Μὴ ἐξέστω ὀρθόδοξον ἄνδρα αἱρετικῇ συνάπτεσθαι γυναικί, μήτε μὴν αἱρετικῷ ἀνδρὶ γυναῖκα ὀρθόδοξον συζεύγνυσθαι· ἀλλ᾿ εἰ καὶ φανείη τι τοιοῦτον ὑπό τινος τῶν ἁπάντων γινόμενον, ἄκυρον ἡγεῖσθαι τὸν γάμον, καὶ τὸ ἄθεσμον διαλύεσθαι συνοικέσιον· οὐ γὰρ χρὴ τὰ ἄμικτα μιγνύναι, οὐδὲ τῷ προβάτῳ τὸν λύκον συμπλέκεσθαι, καὶ τῇ τοῦ Χριστοῦ μερίδι τὸν τῶν ἁμαρτωλῶν κλῆρον· εἰ δὲ παραβῇ τις τὰ παρ᾿ ἡμῶν ὁρισθέντα, ἀφοριζέσθω.» Λοιπόν αυτόν εφαρμόζουμε. Δεν πρόκειται απλά για εκκλησιαστική οικονομία. Είναι δυνατόν οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες να μας ωθούν προς την ακοινωνησία με αιρετικούς, και εμείς να δεχόμαστε ότι η σύναψη γάμου μεταξύ Ορθοδόξων και ετεροδόξων (αιρετικών) μπορεί να επισυμβεί, χάριν και επί σκοπώ σωτηρίας; Πως γίνεται αυτό; Και πως θέλουν να λέγουν τους εαυτούς τους ακόλουθους των Αγίων Αποστόλων και των Αγίων Πατέρων. Δηλαδή ποιο θα ήταν το ανακόλουθο; Λοιπόν λέγει ο Απόστολος Παύλος: «Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις· τίς γὰρ μετοχὴ δικαιοσύνῃ καὶ ἀνομίᾳ; τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου; (Κορ. 6, 14-15)»Φωνάζει ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στην Β΄ Καθολική επιστολή: «πᾶς ὁ παραβαίνων καὶ μὴ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ Θεὸν οὐκ ἔχει· ὁ μένων ἐν τῇ διδαχῇ τοῦ Χριστοῦ, οὗτος καὶ τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱὸν ἔχει. εἴ τις ἔρχεται πρὸς ὑμᾶς καὶ ταύτην τὴν διδαχὴν οὐ φέρει, μὴ λαμβάνετε αὐτὸν εἰς οἰκίαν, καὶ χαίρειν αὐτῷ μὴ λέγετε· (Ιωαν Β΄ 1,9-10)». Έχουν αυτήν την διδαχή του Χριστού οι αιρετικοί; Μπορούν να λέγονται όχι Εκκλησίες αλλά Χριστιανοί καν, αυτοί που βλασφημούν στο  Άγιο Πνεύμα; Αν λοιπόν δεν αφήνει ο Κύριος ούτε στο σπίτι να τους παίρνουμε, ούτε χαιρετισμό να ανταλλάσσουμε, είναι δυνατόν να επιτρέπει μία πανορθόδοξος σύνοδος  να έρχονται εις «γάμου κοινωνίαν» οι ευρισκόμενοι εν «χωρισμώ κοινωνίας εν τοις Αγίοις Μυστηρίοις»; 

(Συνεχίζεται)

ΠΗΓΗ:

salpismazois.blogspot.gr/2017/09/blog-post_99.html

Saturday, October 21, 2017

ΑΠΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ



ΑΠΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Το άρθρο “Οι πρόσφατες εκλογές Μητροπολιτών” του Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου προκαλεί πολλά ερωτηματικά.

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ
_________

Ας αρχίσουμε από αυτό που αναφέρει ο Σεβασμιώτατος για την προετοιμασία των Μητροπολιτών πριν τις εκλογές επισκόπων. Πρέπει να προσεύχονται, λέγει! Δηλαδή υπάρχει περίπτωση οι επίσκοποι να ψηφίζουν νέο επίσκοπο της Εκκλησίας χωρίς να ζητήσουν τον φωτισμό του Θεού;

Όλως παραδόξως, όμως, ο Σεβ. Ναυπάκτου φοβάται ότι η επιβεβλημένη αυτή ανάγκη θα παρεξηγηθεί σαν ευσεβισμός. Από πότε η προσευχή των αρχιερέων -και μάλιστα πριν την εκλογή Μητροπολιτών- θεωρείται ευσεβισμός; 

Τα συνειδητά λαικά μέλη της Εκκλησίας προσεύχονται καθημερινά ακόμη και για τα πιο ασήμαντα στη ζωή τους. Υπάρχει περίπτωση οι αρχιερείς να μη προσεύχονται πριν την εκλογή επισκόπων;

Προπαντός τι είδους κοσμική λογική έχουν όσοι θεωρούν (άκουσον! άκουσον!) ευσεβισμό την προσευχή; 

ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΗΨΙΜΗ Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;
________

Μια δεύτερη απορία που προκαλεί το άρθρο του Σεβ. Ναυπάκτου είναι η αναφορά του στις δημόσιες δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου για τους υποψηφίους για τις κενές Μητροπόλεις.

Με συγχωρείτε αλλά δεν κατανοώ ποσώς τις αντιδράσεις που σημειώθηκαν. Γιατί, δηλαδή, δεν έχει το δικαίωμα ο Αρχιεπίσκοπος να απαντήσει το ερώτημα δημοσιογράφου ποιους θα ψηφίσει;

Δεν έχει το δικαίωμα ο πρωθιεράρχης της Εκκλησίας να προκρίνει ποιοι είναι οι κατάλληλοι για να ποιμάνουν μια Μητρόπολη;

Το ότι δημόσια κατέθεσε την προτίμησή του κατά τι δέσμευσε τους υπόλοιπους ιεράρχες της Εκκλησίας να ψηφίσουν κατά συνείδηση;

Όπως ο Μακαριώτατος προσευχήθηκε και τον φώτισε ο Θεός να προκρίνει τους δύο υποψηφίους έτσι και οι Μητροπολίτες προσεύχονται και ο Θεός τους φωτίζει ποιον να ψηφίσουν.

Υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει; 

Άρα σε τι ενοχλεί η δημόσια παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου;

Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ
_______

Ο Σεβ. Ναυπάκτου λ.χ. γνωρίζουμε -επειδή ο ίδιος το ομολόγησε δημόσια πριν τις τελευταίες Αρχιεπισκοπικές εκλογές- ότι ψήφισε τον από Θηβών Ιερώνυμο Λιάπη. 

Δεν μπορεί να το έκανε αυτό χωρίς προσευχή ίσως και σαρανταήμερη νηστεία. Σωστά;

Επίσης! Παρόλον ότι δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι ψήφισε στις εκλογές Μητροπολιτών ο Σεβασμιώτατος Ναυπάκτου εκφράζω την εκτίμηση ότι κατόπιν προσευχής πάντοτε και φωτισμού του Αγίου Πνεύματος ίσως και σαρανταήμερης νηστείας, ψήφισε τον Αθηναγόρα ως Ιλίου, τον Νεκτάριο ως Αργολίδος, τον Γαβριήλ ως Νέας Ιωνίας κτλ..

Ή μήπως όχι;

Αν ψήφισε όλους τους πιο πάνω, ή έστω ορισμένους από αυτούς, το σίγουρο είναι ότι το έκανε κατόπιν προσευχής. Ίσως και να τήρησε σαρανταήμερη νηστεία πριν την εκλογή τους.

Άρα ο Θεός τον φώτισε να ψηφίσει τα κατάλληλα πρόσωπα τουτέστιν τον Λιάπη, τον Δικαιάκο, τον Αργολίδος, τον Νέας Ιωνίας και ορισμένους άλλους του ιδίου φυράματος.

ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΕ ΕΠΑΝΩΚΑΛΥΜΑΥΧΑ
_________

Παλαιότερα ο Σεβ. Ναυπάκτου είχε προτείνει οι αρχιερείς να φέρουν επανωκαλύμαυχο όταν συνεδριάζουν στην Ιεραρχία, για να συνειδητοποιούν την ευθύνη τους έναντι της Εκκλησίας. Επομένως -πολλώ μάλλον- πρέπει να φέρουν επανωκαλύμαυχο όταν εκλέγουν Μητροπολίτες. Μήπως πρέπει να φέρουν και σταυρό εκτός από εγκόλπιο; 

Αν μάλιστα πριν την εκλογή οι εκλέκτορες αρχιερείς μελετούσαν ορισμένα κεφάλαια της εμπειρικής δογματικής του μεγαλύτερου δογματολόγου της Ορθοδοξίας που αναφέρονται στα τρία στάδια της θεώσεως θα τους βοηθούσε να αποκτήσουν ή έστω να ενδυναμώσουν την εκκλησιολογική τους συνείδηση. Οπότε ποιος αμφιβάλλει για το αποτέλεσμα της εκλογής; Οι Λιάπηδες, οι Δικαιάκοι, οι Νεωκόροι, οι Αντωνόπουλοι κτλ. θα εκλέγονται στους κενούς Θρόνους για να δοξάζεται το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. 

Και για να αφήσουμε τα αστεία.

Εσείς, δεσπότη μου, που ψηφίσατε τον Λιάπη για Αρχιεπίσκοπο μας κάνετε κατηχητικό για εκκλησιολογική συνείδηση και προσευχή πριν την εκλογή επισκόπων;

Ξεσηκωθήκατε όλοι και φωνάζετε επειδή -κατά την άποψή σας- ήταν απρέπεια να μιλήσει δημόσια ο Αρχιεπίσκοπος για να πει ποιους προκρίνει για τις Μητροπόλεις Καβάλλας και Τρίκκης.

Μπορώ να μάθω ποια είναι η διαφορά από την άλλη πρακτική του Αρχιεπισκόπου που βάζει τους κολλητούς του να επικοινωνήσουν με τους Μητροπολίτες για να δώσουν γραμμή ή όταν ενθαρρύνει τους οσφυοκάμπτες αρχιερείς να περνούν από το Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο για να τους δώσει γραμμή ποιον να ψηφίσουν;

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ
________

Το άλλο που ενόχλησε τον Σεβ. Ναυπάκτου είναι οι ανώνυνες επιστολές που στέλλονται σε βάρος ορισμένων υποψηφίων πριν την εκλογή επισκόπων.

Και ποιος, άραγε, μπορεί να εμποδίσει χαμερπείς ανθρώπους να στέλλουν ανώνυμες επιστολές για να σπιλώσουν την υπόληψη ενάρετων κληρικών ή για να δημοσιοποιήσουν αμαρτήματα διαβεβλημένων κληρικών;

Προφανώς κανένας. Το ουσιαστικό πρόβλημα δεν είναι ότι κάποιοι αχρείοι στέλλουν τέτοιες επιστολές, αλλά το γεγονός ότι υπάρχουν ιεράρχες που δέχονται την υποβολή ανωνύμων καταγγελιών και ενεργούν ανάλογα. 

Ο μακαριστός Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης έσχιζε τις ανώνυμες επιστολές που του έστελλαν.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, Σεβασμιώτατε, τα κροκοδείλια δάκρυα για την αήθη συμπεριφορά του Αρχιεπισκόπου προκαλούν ειρωνικά μειδιάματα.

Λες και υπάρχει κανείς που δεν ξερει ποιος είναι ο Λιάπης και έτσι πέσαμε από τα σύννεφα για τις παρασκηνιακές μεθοδεύσεις του πριν τις εκλογές Μητροπολιτών.

ΤΟ TIMING ΤΟΥ ΞΕΣΠΑΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ
_______

Γίνεται συναλλαγή στις εκλογές επισκόπων, ισχυρίζεστε, Σεβασμιώτατε. What a revelation! Μήπως γίνεται τίποτε άλλο εκτός από συναλλαγή για την εκλογή αρχιερέων με μοναδική φωτεινή εξαίρεση τους αρχιερείς που εξελέγησαν κατά την Αρχιεπισκοπία του Ιερώνυμου Κοτσώνη;

Τώρα το ερώτημα είναι για ποιο λόγο ένιωσε την ανάγκη να ξεσπαθώσει ο Σεβ. Ναυπάκτου; Ίσως επειδή βλέπει με ποιες μαεστρικές υπόγειεις κινήσεις ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προωθεί την υποψηφιότητα του Σεβ. Νέας Ιωνίας για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Καλά Σεβασμιώτατε! Τώρα πήρατε είδηση ότι η κύρια μέριμνα του Αρχιεπισκόπου είναι να προωθήσει για διάδοχό του τον Σεβ. Νέας Ιωνίας;

Αλλά ας έλθουμε στην ουσία του προβλήματος. Κανείς δεν μπορεί να αλλάξει τον χαρακτήρα και τις επιδιώξεις του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Για ποιο λόγο, όμως, οι παραδοσιακοί αρχιερείς -και μιλάμε για δεκάδες αρχιερέων- δεν συντονίζονται για να εκλέγουν Μητροπολίτες παραδοσιακούς, αδιάβλητους και αντιοικουμενιστές κληρικούς για να φράξουν την πορεία του διά τας αμαρτίας ημών Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου;

Ιδού το άρθρο του Σεβ. Ναυπάκτου που μας έδωσε την αφορμή για τη σύνταξη του πιο πάνω σχολίου.

*****



ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΩΝ

Του Σεβ. Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου
=====

Ἡ ἐκλογή ἑνός Ἐπισκόπου γιά νά ποιμάνη μιά Ἱερά Μητρόπολη εἶναι σοβαρή ὑπόθεση τῆς Ἱεραρχίας, γιατί ὁ Ἐπίσκοπος εἶναι διάδοχος τῶν θρόνων τῶν Ἀποστόλων, ἀλλά πρέπει νά εἶναι καί μέτοχος τῶν τρόπων τῶν Ἀποστόλων, ὅπως ψάλλουμε στό Ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς ἁγίων Ἐπισκόπων.

Αὐτός εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖον οἱ ἱεροί Κανόνες δίνουν ἰδιαίτερη σημασία στόν τρόπο ἐκλογῆς τῶν Ἐπισκόπων. Χαρακτηριστικός εἶναι ὁ ι΄Κανόνας τῆς Σαρδικῆς, ὅπου μεταξύ ἄλλων διαλαμβάνει: «Καί τοῦτο ἀναγκαῖον εἶναι νομίζω, ἵνα μετά πάσης ἀκριβείας καί ἐπιμελείας ἐξετάζοιτο... ἐάν περ ἄξιος νομισθείῃ εἰς τήν ἁψίδα τῆς ἐπισκοπῆς κατά προκοπήν διαβῆναι δυνηθείῃ». Δηλαδή, ἑρμηνεύει ὅτι πρέπει νά ἐξετάζεται ἡ ὀρθή πίστη τοῦ ὑποψηφίου πρός Ἀρχιερατείαν, ἡ ἀγαθότητα τῶν τρόπων του, ἡ σταθερότητα τοῦ φρονήματός του καί ἡ ἐπιείκειά του, καί ἔτσι νά εἰσέλθη στήν ἁψίδα τῆς ἐπισκοπῆς, ἤτοι «εἰς τήν ἀκρότητα τοῦ ὕψους τῆς ἀρχιερωσύνης διαβῇ κατά προκοπήν, προκόπτων καί προβαίνων ἀπό τῶν χθαμαλοτέρων ἐπί τά ὑψηλότερα».

Ἐπίσης, ὁ Ζωναρᾶς ἑρμηνεύοντας τόν α΄ Κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὁ ὁποῖος συνιστᾶ «ἐπίσκοπος χειροτονείσθω ὑπό ἐπισκόπων δύο ἤ τριῶν», γράφει ὅτι τώρα χειροτονία χαρακτηρίζεται ἡ τελεσιουργία τῶν εὐχῶν καί ἡ ἐπίκληση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά τήν καθιέρωση τοῦ Κληρικοῦ: «Ἡ τῆς καθιερώσεως τοῦ ἱερᾶσθαι λαχόντος τελεσιουργία τῶν εὐχῶν καί τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπίκλησις, ἀπό τοῦ τόν ἀρχιερέα τείνειν τήν χεῖρα εὐλογοῦντα τόν χειροτονούμενον». Ἀλλά τήν παλαιά ἐποχή «καί αὐτή ἡ ψῆφος χειροτονία ὠνόμαστο», δηλαδή χειροτονία λεγόταν καί ἡ ψηφοφορία. Ὁ ἴδιος ἑρμηνευτής τῶν ἱερῶν Κανόνων, δηλαδή ὁ πολύς Ζωναρᾶς, ἑρμηνεύοντας τόν ε΄ Κανόνα τῆς Συνόδου τῆς Λαοδικείας «περί τοῦ μή δεῖν τάς χειροτονίας ἐπί παρουσίᾳ ἀκροωμένων γίνεσθαι», ἐξηγεῖ ὅτι «χειροτονίας ἐνταῦθα τάς ψήφους ὠνόμασεν ὁ κανών».

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἡ ἐκλογή, ἡ ψηφοφορία Ἐπισκόπου εἶναι μιά ἱερουργία καί στήν συνέχεια ἀκολουθεῖ τό μυστήριο τῆς χειροτονίας του. Θεωρῶ ὅτι ἡ κρισιμότερη διαδικασία εἶναι ἡ ἐκλογή καί ψηφοφορία Ἐπισκόπου, γιατί ἐκεῖ κρίνονται τά κριτήρια ἑνός ὑποψηφίου γιά τήν Ἀρχιερωσύνη. Ἄλλωστε, μέσα στήν Ἐκκλησία τά πάντα εἶναι μυστήριο, ἀκόμη καί μιά ἐνδοκάρδια προσευχή.

Ἔχοντας αὐτό ὑπ' ὄψη μου, θά καταθέσω μερικές σκέψεις μου σέ σχέση μέ τίς πρόσφατες ἐκλογές Μητροπολιτῶν ἀπό τήν Ἱεραρχία.

Ἡ περίοδος πού προηγεῖται τῆς συγκλήσεως τῆς Ἱεραρχίας γιά τήν ἐκλογή Μητροπολίτου σέ μιά χηρεύουσα θέση εἶναι πολύ σημαντική. Εἶναι μιά περίοδος προετοιμασίας γιά τήν ἀνάδειξη ἑνός Ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος θά ποιμάνη, κατά τό μᾶλλον ἤ ἧττον, ἕνα μακρό διάστημα ἕνα συγκεκριμένο ποίμνιο, καί θά καθορίση τήν Ἐπαρχία του, ἀφοῦ θά διδάξη τούς Χριστιανούς, θά χειροτονήση διακόνους καί πρεσβυτέρους καί θά ἐκφράση τήν ἐμπειρία του στά Συνοδικά Ὄργανα, κυρίως σέ κρίσιμες Συνόδους τῆς Ἱεραρχίας.

Ἐπειδή ὅλα τά θέματα στήν Ἐκκλησία εἶναι θέματα συνέργειας, ἀφοῦ ὁ Θεός ἐνεργεῖ καί ὁ ἄνθρωπος συνεργεῖ, εἶναι φυσικό νά γίνωνται συζητήσεις μεταξύ τῶν ἐκλεκτόρων Ἱεραρχῶν πρίν τήν Συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας γιά τήν ἐκλογή, γιά τό ποιός Πρεσβύτερος εἶναι κατάλληλος νά ἐκλεγῆ γιά τήν συγκεκριμένη χηρεύουσα Ἱερά Μητρόπολη. Τό νά ἀναμένη κανείς τήν ἡμέρα καί τήν ὥρα τῆς ἐκλογῆς νά ἐπιφοιτήση τό Ἅγιον Πνεῦμα καί νά ἀποκαλύψη τόν κατάλληλο Πρεσβύτερο γιά νά ἐκλεγῆ Ἐπίσκοπος συνιστᾶ μιά ἐκκλησιαστική μονοφυσιτική νοοτροπία. Εἶναι καλές οἱ συζητήσεις γιά τήν καταλληλότητα ἑνός ὑποψηφίου γιά Ἀρχιερωσύνη, ἀρκεῖ νά μή προωθοῦνται οἱ ὑποψήφιοι ἀπό ὁμάδες Ἱεραρχῶν πού διακατέχονται ἀπό σκοπιμότητες καί νά μή ὑπάρχουν ποικιλόμορφες συναλλαγές, δέν ἐννοῶ οἰκονομικές.

Ἔτσι, ἡ περίοδος πρίν τήν ἐκλογή εἶναι πολύ σημαντική καί ὅσες κινήσεις γίνονται πρέπει νά διακρίνωνται ἀπό προσευχή, διάκριση, σύνεση, φόβο Θεοῦ. Κανείς, βέβαια, δέν μπορεῖ νά ἀποκλείση τό γεγονός ὅτι οἱ ἐκλέκτορες προτιμοῦν ὑποψηφίους ἀνάλογα μέ τίς δικές τους νοοτροπίες.

Κατά τεκμήριο, λοιπόν, οἱ ἐκλέκτορες Ἀρχιερεῖς πρέπει νά προετοιμάζωνται γιά τήν ψηφοφορία μέ πνεῦμα προσευχῆς, μέ ἔντονη ἐκκλησιολογική συνείδηση, ἀφοῦ πρέπει νά ἔχουν τήν συνείδηση μιᾶς ἱερουργίας, μιᾶς λειτουργικῆς πράξεως. Μπορεῖ αὐτό νά φαίνεται ἀνεδαφικό, οὐτοπιστικό καί ἴσως «εὐσεβιστικό», ἀλλά αὐτό συνιστᾶ τήν ἀκραιφνῆ ἐκκλησιολογία. Αὐτό διδάχθηκα ἀπό τόν Γέροντά μου, Μητροπολίτη Ἐδέσσης Καλλίνικο, ὁ ὁποῖος προετοιμαζόταν γιά τήν ἐκλογή Ἐπισκόπου μέ προσευχή καί φόβο Θεοῦ.

Ὅμως, στίς πρόσφατες Μητροπολιτικές ἐκλογές ἔγιναν πολλές παραβάσεις τῶν ἐκκλησιολογικῶν θεσμίων, πράγμα πού μέ προβλημάτισε πολύ. Ἤδη, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, γιά λόγους πού ἐκεῖνος γνωρίζει, ὑπερέβη τόν ἑαυτό του καί ὑπέδειξε δημοσίως τούς ὑποψηφίους τῆς προτιμήσεώς του. Στήν συνέχεια ἔγιναν δύο γεγονότα, τά ὁποῖα τραυμάτισαν τήν ἐκκλησιολογική μας συνείδηση.

Τό πρῶτο γεγονός ἦταν ὅτι ἀπεστάλη πρός τούς ἐκλέκτορες Ἀρχιερεῖς, καί δέν γνωρίζω ποῦ ἀλλοῦ, μιά ἀνώνυμη ἐπιστολή, μέ τήν ὁποία στοχοποιοῦνταν συγκεκριμένοι Ἀρχιερεῖς πού εἶχαν ἐκφρασθῆ γιά μιά διαφορετική ἐπιλογή.

Τό γεγονός αὐτό ἦταν ἀπαράδεκτο ἀπό κάθε πλευρά. Κατ’ ἀρχάς ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου αὐτοῦ κρύφτηκε κάτω ἀπό τήν ἀνωνυμία. Δυστυχῶς, αὐτή ἡ πράξη τῆς ἀνώνυμης καταγγελίας ἔγινε σέ μιά προηγούμενη ἐκλογή καί ἐπηρέασε τό ἐκλογικό ἀποτέλεσμα. Αὐτό ἔκανε ἐνδεχομένως τόν νέον συντάκτη νά ἀκολουθήση τήν ἴδια μέθοδο καί νά ἐκφράση τίς ἀπόψεις του ἀνωνύμως. Θά μποροῦσε ὁ συντάκτης τοῦ κειμένου αὐτοῦ νά καταγράψη τίς ὅποιες ἀπόψεις του μέ ἀνδρεία καί ἐντιμότητα, ἄν τό θεωροῦσε ἐπιβεβλημένο, ἀλλά τελικά συνιστᾶ ἄηθες ἦθος νά ἐπικοινωνῆ μέ τούς ἐκλέκτορες Ἀρχιερεῖς κάτω ἀπό τόν διάτρυτο μανδύα τῆς ἀνωνυμίας. Αὐτό συνιστᾶ ἀντιεκκλησιολογική πράξη.

Τό πιό ἐντυπωσιακό ἦταν ὅτι μέσα στό ἀνώνυμο αὐτό κείμενο καταγράφονταν πολλά ὑπονοούμενα, καί τό κυριότερο ἦταν ὅτι ὅλο τό περιεχόμενό του παρέπεμπε στήν «ἄλλη ἡμέρα», δηλαδή στήν προετοιμασία γιά τήν ἐκλογή Ἀρχιεπισκόπου, ἐνῶ ὁ Ἀρχιεπισκοπικός θρόνος δέν εἶναι κενός. Πρόκειται γιά ἀντιεκκλησιολογική πράξη ἀνεντιμότητας.

Τό δεύτερο γεγονός πού συνέβη σέ αὐτές τίς Ἐπισκοπικές ἐκλογές ἦταν μιά μεθοδική ὑπονόμευση ἑνός ὑποψηφίου, μέ στοιχεῖα πού ἦταν γνωστά ἀπό πολύ καιρό, καί δέν γνωρίζω κατά πόσον ἦταν ἀκριβῆ, τά ὁποῖα στοιχεῖα ἦλθαν πάλι στήν ἐπιφάνεια, «ξαναζεστάθηκαν» καί χρησιμοποιήθηκαν κατά κόρον μέ σκοπό νά ἐπηρεασθοῦν οἱ ἐκλέκτορες Ἀρχιερεῖς καί νά ὑπονομευθῆ ἡ ἐκλογή τοῦ ὑποψηφίου αὐτοῦ.

Τό ἐρώτημα πού τίθεται εἶναι: Ὅταν ὑπάρχουν ἐπιβαρυντικά στοιχεῖα ἐναντίον ἑνός Πρεσβυτέρου, τότε γιατί χρησιμοποιοῦνται ὅταν αὐτός εἶναι ὑποψήφιος γιά Μητροπολιτικό θρόνο καί ὄχι ἐνωρίτερα; Δηλαδή, κάποιος Κληρικός εἶναι καλός νά εἶναι Πρεσβύτερος καί ἀκατάλληλος νά εἶναι ὑποψήφιος γιά Ἐπισκοπική καθέδρα; Θεωρῶ ὅτι μιά τέτοια ἐνέργεια δέν συνιστᾶ ἀγάπη πρός τήν Ἐκκλησία, ἀλλά ὄζει ἀνεντιμότητας.

Καί τά δύο αὐτά γεγονότα, ἤτοι ἡ ἀνώνυμη ἐπιστολή καί οἱ καταγγελίες πρό τῆς ἐκλογῆς, ἐκφράζουν κοσμικές νοοτροπίες (ἐκφράζομαι ὅσο μπορῶ κόσμια), εἶναι ἐνέργειες πού παρατηροῦνται, σέ μικρότερο βαθμό, σέ ἐκλογές διαφόρων κοινωνικῶν καί συνδικαλιστικῶν σωματείων καί ὄχι σέ ἐπισκοπικές ἐκλογές πού γίνονται στήν Ἱεραρχία.

Μετά τίς πρόσφατες ἐπισκοπικές ἐκλογές αἰσθάνθηκα ὅτι ὅλοι ἔφυγαν ἀπό τήν Ἱεραρχία τραυματισμένοι ψυχικά καί πνευματικά. Κανείς δέν πρέπει νά αἰσθάνθηκε εὐχαριστημένος ἀπό τέτοιες ἀπρεπεῖς ἐνέργειες.

Ἔγραψα τίς σκέψεις αὐτές γιά νά καταδικάσω τέτοιες ἄστοχες ἐνέργειες καί νά ἀποφευχθοῦν στό μέλλον, ἰδίως ὅταν κληθοῦν οἱ Ἱεράρχες νά ἀποφασίσουν γιά κρίσιμα θέματα.

Πρέπει νά ἀντιληφθοῦμε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἕνας εὐαίσθητος Ὀργανισμός, εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καί δέν ἀντέχει σέ τέτοιες ἐκκλησιολογικές ἐκτροπές καί ἀντιεκκλησιαστικές ἐνέργειες. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι χῶρος στόν ὁποῖον ἀποκαλύπτεται ὁ Θεός, εἶναι χῶρος προσευχῆς καί ὄχι χῶρος ποικιλότροπης διαπλοκῆς, ἀνταγωνισμοῦ καί κοσμικῶν νοοτροπιῶν καί σκοπιμοτήτων. Γι’ αὐτό ὅσοι μετέρχονται τέτοιες ἀπαράδεκτες καί ἀντιεκκλησιαστικές ἐνέργειες ἀργά ἤ γρήγορα θά ἀποδοκιμασθοῦν ἀπό τόν Χριστό, τήν Κεφαλή τῆς Ἐκκλησίας. Ὁ πνευματικός νόμος εἶναι πάντα ἄτεγκτος!

ΠΗΓΗ: